گناه من اینه که دوسش دارم و اون احساسی به من نداره.من نمیخوام وسیله ی تخلیه ی تو باشم.
کاش روز اول میگفتم نه
یه زمانی بود که کسی نبود.دوست داشتنی هم در کار نبود.همیشه با بی تفاوتی به
افرادی نگاه میکردم که دوست دارن و عشق میورزند.من اما نداشتم و برام مهم
نبود.اما حالا که یکی رو دوست دارم برام همه چی رنگ غم گرفته.غم دوست داشتن
غم دوری و اخم هایی که میکنه.غمی یه طرفه.دردناک تر وقتیه که میدونی و مطمئنی
اون دوستت نداره.قلبم میگیره وقتی فکر میکنم که میره و دیگه برنمیگرده.
تقصیر خودمه.من چه حالیم اون چه حالی.من به اون فکر میکنم و اون به هیشکی.
من دارم خودمو گول میزنم.میدونم که هیچ حسی بهم نداره غیر از یه دوستی کوتاه
اما من دلبسته ش شدم.من که سنگ بودم حالا با هر شعری که میخونم و میشنوم بهش
فکر میکنم.من طاقتشو ندارم.
بسم الله
کرکره ی دکونو کشیدم بالا
اینجا بازه....
سلامی مجدد
برای این من خسته
برای این در خود شکسته
دیگر فرصتی نمانده
برای رفتن و ماندن
برای بودن و خواندن
افسوس ! مجالی نمانده...
آرزويم اين است :
نتراود اشک در چشم تو هرگز،
مگراز شوق زياد
نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز و به اندازه هر روز ،
تو عاشق باشی
عاشق آنکه ترا ميخواهد و به لبخند تو از خويش رها ميگردد و
ترا دوست بدارد به همان اندازه که دلت مي خواهد....
به لبهايم مزن قفل خموشی که در دل قصّه ای نا گفته دارم
ز پايم باز کن بند گران را کزين سودا دلی آشفته دارم
منم آن مرغ، آن مرغی که ديريست به سر انديشهء پرواز دارم
سرودم ناله شد در سينهء تنگ به حسرت ها سر آمد روزگارم
به لبهايم مزن قفل خموشی که من بايد بگويم راز خود را
به گوش مردم عالم رسانم طنين آتشين آواز خود را
اين طايفه زنده کش مرده پرست.........
تا هست به دولت بکشندش ز جفا........
گر مرد به عزت ببرندش سر دست ......
***
وقتي که به اين دنيا آمدي جمعي به تو خندان و تو بودي گريان ....
.کاري بکن اي دوست که وقت رفتن......
جمعي به تو گريان و تو باشي خندان.....
***
هر کس به طريقي دل ما ميشکند...
.بيگانه جدا دوست جدا ميشکند...
بيگانه اگر ميشکند حرفي نيست...
من در عجبم دوست چرا ميشکند...
کسی که تو را دوست دارد تو دوستش نمیداری ،
اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئین هرگز به هم نمی رسید و این رنج است .
زندگی یعنی این .....
دکتــــــــــــر علی شریعتـــــــــی
گفتمش: دل ميخري؟!
پرسيد چند؟!
گفتمش: دل مال تو، تنها بخند.
خنده كرد و دل ز دستانم ربود
تا به خود باز آمدم او رفته بود
دل ز دستش روي خاك افتاده بود
جاي پايش روي دل جا مانده بود
دلم تنگ است دلم تنگ است
دلم اندازه حجم قفس تنگ است
سکوت از کوچه لبريز است
صدايم خيس و باراني است
نمي دانم چرا در قلب من پاييز طولاني است
بخشنده نیستم ، نه !
بخشنده نيستم ...
دستي كه بسويت دراز كردم و گفتم :براي تو !
بهايش دست هاي تو بود !!!
اگرکسی واقعاً تورو دوست داشته باشه ، بيشتر از اينکه بهت بگه دوست دارم، ميگه مواظب خودت باش،پس مواظب خودت باش
***
جنگل خودش را با درخت تعريف مي کند
دريا خودش را با آب
کوه خودش را با سنگ
من خودم را با تو
***
اگه یه روز دیدی که تموم درخت های کوچه و محلتونو بریدن اصلا ناراحت نشو ...
چون هنوز منو داری که بهم تکیه کنی
***
ميگن آدم بايد براي رسيدن به عشقش از تمام دنيا بگذره...ولي تو که دنياي مني چطوري ازت بگذرم؟
***
يه سمبوسه بهت هديه ميكنم دو حرف اولش براي دشمنت باقيش براي تو
***
من دنيارو به خاطره خدايش و چشم را به خاطره اشکش و تو را به خاطره چشم های قشنگت دوست دارم
کاش می دانستم در آن سوی نگاهت چه رازی نهفته است و
بی پروا راز نهفته در سکوت را برايت آشکار کنم و آواز تنهاييم
را به گوش تمام رهگذران تقدير برسانم
کاش می دانستی که در نبود تو چگونه به آغوش
سرد اندوه پناه ميبرم فقط برای يک بار قدم بر گلستان خيالم
بگذار و رخصتی ده تا بر تنهايی خود خط بطلان بکشم
بگذار با تو فراموش کنم تهاجم اندوه را
اگه یه روز دیدی که یه گوشه افتادم و یه پارچه ی سفید روم کشیدن...... بدون واسه خاطر تو مردم
اگه یه روز دیدی که از بی تو بودن می نالم...... بدون بی تومی میرم
اگه یه روز دیدی که بعد از رفتنت لباس سفید پوشیدم...... بدون که در انتظار مرگم
اگه یه روز دیدی که از نبودت داغون می شم...... بدون برام همه چی بودی
اگه یه روز دیدی که وقتی داری گریه می کنی و میام باهات اشک می ریزم...... بدون دوستت دارم
اگه یه روز دیدی وقتی داری با یکی دیگه حرف می زنی ترکت می کنم...... بدون که عاشقتم
کاش قلبم درد پنهانی نداشت
چهره ام هرگز پریشانی نداشت
برگ های آخر تقویم عشق
حرفی از یک روز بارانی نداشت
کاش می شد راه سخت عشق را
بی خطر پیمود و قربانی نداشت
گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست
خلاصه گذاشتم حال کنین.حالا حالاها هم هست.خودمم خیلی این آهنگو دوست دارم
اینم یه عکس از گروه بک استریت بویز.دوستون دارم
بياموز كه : عشق بالاتر از دوست داشتن است .
و به آنان كه بيشتر دوست مي داري
بياموز كه :
دوست داشتن و عشق از همه چیز بالاتر است.
پاك يعني
سرزمين لحظه
يعني بيداد
عشق من
باختن عشق
جان يعني
زندگي ليلي و
قمار مجنون
در عشق يعني ... شدن
ساختن عشق
دل يعني
كلبه وامق و
يعني عذرا
عشق شدن
من عشق
فرداي يعني
كودك مسجد
يعني الاقصي
عشق / من
عشق آميختن افروختن
يعني به هم عشق سوختن
چشمهاي يكجا يعني كردن
پر ز و غم دردهاي گريه
خون/ درد بيشمار
عشق من
يعني الاسرار
دوستت دارم به زبان انگلیسی
I LOVE YOU
دوستت دارم به زبان ایتالیایی
ُTIAMO
دوستت دارم به زبان یونانی
SAYAPA PHILA SA
دوستت دارم به زبان ترکی استانبلی
SEVIYOR SENY UM
دوستت دارم به زبان ارمنی
SIROUM EM KE2
دوستت دارم به زبان فرانسوی
JET TALME
دوستت دارم به زبان هندی
MAI TUJHE PYAUT KAITHAHO
دوستت دارم به زبان آلمانی
ICH LIBLE DICH
دوستت دارم به زبان روسی
YA YAS LIUBLI
دوستت دارم به زبان فارسی
DOOOOOOSET DARAMMMM
مثلا میخوان با این کاراشون بگن ما درویشی زندگی میکنیم و از این دروغا.
حالا حرف من این نیست.حرف من سر یه چیز دیگه ست.اون روز که ما رفتیم مراسم تشییع جنازه ی استاد پرویز یاحقی بود
خدا بیامرزتش
رفتیم قطعه ی هنرمندان.همه بودن...
اول نفهمیدم که مراسم کیه.وقتی از معاونمون پرسیدم مراسم کیه گفت پرویز یاحقی شوهر اول حمیرا زمان انقلاب.
میخواستم بپرم رو سر معاونمون و خفه اش کنم.یعنی ما ادما همه چیو با یکی دیگه میسنجیم.یه ادمو با یکی دیگه معرفی میکنیم این درسته؟
من زیاد سنم قد نمیده که بخوام از استاد مرحوم پرویز یاحقی بگم اما اینه رسم معرفی.کسی که با اون پنجه های طلاییش ما ادمارو به یه دنیای دیگه میبرد حالا رفت زیر خاک و مطمئنم که بچه های مدرسمون اصلا نفهمیدن اینی که دارن خاکش میکنن کیه فقط میدونستن شوهر حمیراست
متاسفم واسه نسل خودم.اگه از دوستام همون موقع میپرسیدی این اهنگو گوش دادی که اینجوره یا مد جدید چیه سریع بهت میگفتن اما وقتی ازشون میپرسی پرویز یاحقی رو میشناشی یا وحدت یا سیاوش شاهنامه یا آرش کمان گیر یا حسن صباح نمیدونن.از کتاب خوندن فقط عشق و عاشقی رو بلدن و اونایی هم که کتابای دیگه میخونن بازم نمیدونن.حرف من این نیست که کتاب نخونین حرف من اینه که از گذشته ی ایران بدونین از ادامایی که واسمون افتخار گذاشتن...اما حیف
تازه اگه ما رفتیم حرم باید بگم همه کار کردیم جز دعا.از بلوتوس بازی و مسخره بازی بگیر بیا جلو.
خلاصه این حرفایی بود که رو دلم مونده بود.
خدا استاد پرویز یاحقی رو بیامرزه.خواهشا هرکی میاد میخونه یه فاتحه هم بخونه...
روحش شاد و یادش گرامی باد
من بهار عشق را دیدم ولی باور نکردم یک کلام در جزوه هایم هیچ ننوشتم
من زمقصدها پی مقصودهای پوچ افتادم تا تمام خوبها رفتند خوبی ماند در یادم
من به عشق منتظر ماندن، همه صبرو قرارم رفت
بهارم رفت
عشقم مرد
یارم رفت
یارم رفت...
زيباترين تصويري که در زندگانيم ديدم نگاه عاشقانه و معصومانه تو بود
زيباترين سخني که شنيدم سکوت دوست داشتني توبود
زيباترين احساساتم گفتن دوست داشتن تو بود
زيباترين انتظار زندگيم حسرت ديدار توبود
زيباترين لحظه زندگيم لحظه با تو بودن بود
زيباترين هديه عمرم محبت توبود
زيباترين تنهاييم گريه براي توبود
زيباترين اعترافم عشق توبود
گفت:می خوام برات یه یادگاری بنویسم
گفتم:کجا؟
گفت:رو قلبت.
گفتم:مگه میتونی؟
گفت:سخت نیست آسونه
گفتم:باشه بنویس تا همیشه به یادگار بمونه
یه خنجر برداشت
گفتم: این چیه؟
گفت:سیسسس
ساکت شدم
گفتم:بنویس دیگه چرا معطلی.
خنجر رو برداشت و با تیزی خنجر نوشت:
دوستت دارم دیوونه
اون رفته ,خیلی وقته ,کجا؟ نمیدونم.
اما هنوز زخم خنجرش یادگاری رو قلبم مونده.
دوستت دارم دیوونه
|
کاش میگفتی حرف دلت را ولی این حرف دل صدای نازک دلت بود این نگفتن ارزش غم را نداشت غم من نگفتن رازت بود روزگاری غم و غصه ی من صدای دلنوازت بود کاش لحظه ی مرگم همین امشب بود
|
